Usb-sticks, toen en nu

15 June 2020
15 JUN

We zien een significante toename van defecte Usb-sticks en SD-kaartjes, dikwijls te wijten aan slechte kwaliteit van de geheugenchips

Oudere modellen usb-sticks waren opgebouwd rond een discrete controller en een discrete geheugenchip (zie foto)

Als de stick defect is, wordt de geheugenchip afgenomen en uitgelezen met een speciaal toestel. Daarna wordt de data gereconstrueerd uit de inhoud van het flashgeheugen.


Nieuwe usb-sticks zijn van het zogenaamde 'monolith' type.
 

Daarin zijn de controller en geheugen niet meer aanwezig als twee aparte chips, maar zijn de chips direct ingegoten in epoxy.
 

Het is dan niet meer mogelijk om nog rechtstreeks aan de geheugeninhoud te geraken.


Via een omweg is dit wel nog mogelijk, namelijk door de signalen uit te volgen aan de koperbaantjes aan het oppervlak, en daar de geheugeninhoud uit te lezen.


Een complex en heel precies werkje dat een grote mate van expertise vergt.


Als de kwaliteit van de geheugenchips vrij goed is, kan dit nog meevallen, maar recent hebben we verschillende gevallen gehad waar het geheugen van zodanig slechte kwaliteit was, dat het verschillende weken duurde om het uit te lezen, en dan nog met een matig resultaat.


In veel gevallen lukt het ons alsnog om de belangrijkste data eruit te halen, maar soms is de kwaliteit zo slecht dat de inhoud onbruikbaar is.


Belangrijkste les is hier: Ook usb-sticks zijn niet betrouwbaar als enig opslagmedium; het is ten sterkste aan te raden steeds een kopie te maken naar een ander medium als de data belangrijk is.


Bovenstaande gaat ook op voor fotokaartjes (SD en micro-SD) waar men dezelfde evolutie doormaakt.

Een tweede opinie voor uw harddisk

06 August 2019
06AUG

Opgegeven bij een ander labo wil niet zeggen dat recovery onmogelijk is

Waarom Datarecuperatie kiezen?

Hoogtechnologisch Labo

100% veilig

80% succesratio

24u/7d bereikbaar